Ад сівых гадоў,
                        ад дзядоў
Для мяне
              ашчаджона спадчына:
Песні жніўнай
                      смутак удоў,
Мох зязюльчын,
                         гняздо курапатчына;

Сіні верас
               і сіні дым,
Зоркі першай
                    драбнюткая мачына,
Яры хмель
                над ярам крутым,
Галубіная мова матчына.

He згублю яе
                    ў тлуме дарог,
Дзе маторам
                   вясёла грукочацца,
Боязна мне
                 ступаць на мурог —
Прытуліцца шчакою хочацца.

Хай мяне
             блаславяць у нябыт
Як свайго шалапутнага хрэсніка
I яго Яснавокасць
                            блакіт,
I яе Ласкавасць
                        бярэзінка.